Архива
Критики
Читања на книги од регионот и пошироко.
Обиди се со тема — на пр. меморија, егзил, јазик. Пребарувај по идеја, не само по наслов.

Esej o noći: Darkness as a Return to the Self
„Esej o noći" на Марко Погачар е дело што им се противи на жанровите — делум патопис, мемоар, критика и поезија — изградено врз идејата дека ноќта, а не денот, е првобитната состојба на вселената. Критиката го чита како навремен отпор кон културата на постојана видливост, пофалувајќи ја густата проза богата со метафори, разведрена со добро поставен хумор. Се покажува како барателно, но наградувачко дело што го цени целосното внимание на читателот.
- Поезија
- Есеј

Cimetna pisma, dijamantna stvorenja: A Love Story in Post-Apocalyptic Times
„Циметни писма, дијамантни суштества" е амбициозен, технички доработен роман на Фарук Шехиќ што со фрагментирана, нелинеарна структура ја пренесува распарчената стварност преку сеќавање и асоцијација. Критиката ја цени неговата занаетчиска вештина и персонификацијата на војната како грабливец, но во тоа чита знак дека авторот не може да се ослободи од товарот на минатото. Ѝ замерува на општите места што ја поткопуваат филозофската амбиција и посакува тој да излезе од воените наративи.
- Научна фантастика
- Поезија
- Постјугословенска книжевност

U haosu radost: Poetic Defiance
Поетската збирка „Во хаосот радост" на Калија Димитрова е прочитана како жив чин на поетски инает против комерцијализацијата на современиот живот. И покрај радоста што ја навестува насловот, критиката наоѓа стихови проникнати со меланхолија и интроспекција, со природно вткаен феминизам што ги преиспитува традиционалните женски улоги и нееднаквите односи. Се истакнува острата, бистра општествена критика, изнесена преку суптилен, саркастичен хумор наместо преку патос.
- Поезија

Knjiga za Maju: Only Love Makes Sense
Романот „Книга за Маја" на Марко Томаш намерно ја фрагментира својата нарација, претворајќи ги дисконтинуитетот и „скокањето" во постапка и во метафора за номадската природа на живеаното искуство. Иако Маја никогаш не се појавува како лик, таа е единствената постојаност во книгата, оската околу која се собира значењето. Критиката го чита делото како целосно лирско и книжевно надахнато, стигнувајќи до пораката дека само љубовта им дава смисла на нештата.
- Современа проза
- Поезија
- Постјугословенска книжевност