Arhiva
Kritike
Čitanja knjiga iz regiona i šire.
Probajte temu — npr. memorija, egzil, jezik. Pretražujte po ideji, ne samo po naslovu.
Tako neka bude: Između povijesti i suvremenosti
Ambiciozni roman Roberta Međurečana premešta priču u Judeju prvog veka, prateći Eleazara, svešteničkog sina pretvorenog u lovca na proroke, da bi istražio mesijanizam i božanski autoritet u tradiciji anti-jevanđeoskih preispitivanja uz Saramaga i Kazancakisa. Kritika ceni oštru, ritmičnu prozu i tematski domet, ali nalazi da je pisanje previše direktno i bez estetske distance. Kraj, paralelu s Judom, ocenjuje kao previše pojednostavljen, ostavljajući knjigu provokativnom ali ne sasvim ostvarenom.
- Sećanje i istorija
- Postjugoslovenska književnost
- Savremena proza
Cimetna pisma, dijamantna stvorenja: Ljubavna priča u postapokaliptičnom vremenu
„Cimetna pisma, dijamantna stvorenja" je ambiciozan, tehnički dorađen roman Faruka Šehića koji fragmentiranom, nelinearnom strukturom prenosi raspolućenu stvarnost kroz sećanje i asocijaciju. Kritika ceni njegov zanatski umeh i personifikaciju rata kao grabljivca, ali u tome čita znak da se autor ne može osloboditi tereta prošlosti. Zamera mu opšta mesta koja podrivaju filozofsku ambiciju i priželjkuje da izađe iz ratnih narativa.
- Naučna fantastika
- Poezija
- Postjugoslovenska književnost
Bejturan i ruža: Granice ljubavi, gubitka i identiteta
„Bejturan i ruža" je roman Aleksandra Hemona koji u središte stavlja ljubav između Pinta i Osmana umesto samog izgnanstva, odbijajući da postane još jedna nostalgična priča o migraciji. Kritika ga ubraja među najbolja Hemonova dela, hvaleći višejezičnu teksturu koja ostavlja osam jezika neprevedenih kako bi odrazila Pintov sefardski jevrejski identitet i razbila iluziju jednog jezika. Divi se tome kako knjiga male, marginalne likove smešta u potpunosti u stisak velike istorije, pri čemu samo epilog ocenjuje suvišnim.
- Identitet i pripadnost
- Sećanje i istorija
- Postjugoslovenska književnost
Knjiga za Maju: Samo ljubav ima smisla
Roman „Knjiga za Maju" Marka Tomaša namerno fragmentira svoju naraciju, pretvarajući diskontinuitet i „skakanje" u postupak i u metaforu za nomadsku prirodu proživljenog iskustva. Iako se Maja nikada ne pojavljuje kao lik, ona je jedina konstanta u knjizi, osa oko koje se sabira značenje. Kritika delo čita kao potpuno lirsko i književno nadahnuto, stižući do poruke da samo ljubav daje smisao stvarima.
- Savremena proza
- Poezija
- Postjugoslovenska književnost